Evet Varsın.

Diyelim ki yoksun.
Utanmadan, fütursuzca gelip kapladığın yer neyin nesi o zaman?
Şimdi kandırma kendini, beni.
Unut o içtiğin yeminleri, zehri, kehaneti.
Şimdi dediğimi yap ve biraz olsun hatırla kendini.
Hatırla ve son defa dön bak ardına.
Şimdi gördün o halde bende ki o koskocaman kasveti.
Namıdiğer seni.
Gitmek neydi?
Ben artık yokum diyip gittin de..
Kurulduğun yer kadar gidebildin bende.
Sende mi?
Orayı boş ver sevgilim.
Sende olmadığımı nasıl bilmem.
Ama sen gayet iyi biliyorsunki oldun, kocamansın.
O halde yokum deme, varsın.

Susuyorum

Baksana...
Ben hep bakıyorum da hep aynı.
Her şey, herkes aynı.
Kimse bi diğerine daha güzel bakamıyor, olamıyor daha içten.
Bir sana baktığım zaman "hani nerede sıradanlık?" diyorum.
Göz kapağım, göz bebeğimle buluştuğu an yine kayıp gidiyor aklımdaki düşüncem.
Kapatmak istemiyorum gözlerimi.
Kapatırsam eğer yok olucak içimdeki sevgi.
Yok olursa bende yok olacağım, tıpkı eskisi gibi.
Bir daha ne aklımdan eser kalacak ne de ona yandaşlık eden kalbimden.
Onlar düşündükçe inan ellerim bile onlarla gidecek oluyor.
Gözyaşlarımda onlara uyuyor.
Yerinde duramıyor, devamlı gitmek istiyor, akıp gidiyor.
Tutamıyorum.
Belki de yüzden unutmak gelmiyor içimden.
Susuyorum...
Susamayacağımı bile bile susuyorum.

Koca yer

Ne istemiştimki senden?
O iri vücudunda,yumruk kadar kalbinde, parmak kadar bir yer.
Ne istemiştin benden?
Parmak kadar yer için, ömrünü sana verenden;
Unutmayı. :)
Olmadı...

Kendim

Şimdi şu kapı açılsa,
Sen içeri girsen,
Ne olur?
Boynuna atlayabilir miyim?
Kokunu içime çekebilir miyim?
Çeksem bile, ''benimsin..''
Diyebilir miyim?
Aylar sonra bugün hatırlatabilir misin içimdeki bitmeyecek sandığım koca aşkı?
Bitmeyecek sandığım koca aşk, sen elince canlanır mı sevgilim?
Yoksa ezip geçtiğin gibi bir daha mı ölür?
Sen mutluysan mutluyum demek gibi değildi bu be adam.
İçimdeki şey çocuk oyuncağı değil.
Sırf bu yüzden kendime adadım be..
Evet artık bitek,
Kendime-

Yokluğuna

Körkütük ama hiç bir şey gibi seviceksin.
Yokluğuna alışmayı kabulleneceğini bilerek seviceksin.
Sen onu tam giderken, seni bırakırken seviceksin.
Bir tek o zaman yakın kalabilirsin ona.
Ona ve yokluğuna..

Rüyalar

Rüyalarım bile küçücük artık.

Nefes alamıyorlar,

Kırılgan...

Bir o kadarda basit.

Bu yüzden sakladım onları.

Gökyüzünde yıldızların arasına.

Parıltılardan görülmesinler.

Benim yıldızlarım arasında şimdi benim rüyalarım.

Kimsenin dokunamayacağı rüyalar.

Hissetmek zor çok zor.

Kurmak bir o kadar da zorlu, korkutucu.

Rüyalar...

Büyümesini istediğim, insan içine çıkarabileceğim rüyalar...

(Bana ait olanlar.)